Collin Edson en Kikki Boops - foto: Sam Jones Productions

Collin Edson en Kikki Boops – foto: Sam Jones Productions

AMSTERDAM – Caribische gays en lesbo’s in Nederland voelen zich nog steeds gediscrimineerd.

Daarom grijpen Collin Edson en dragqueen Kikki Boops, die in het dagelijks leven Aneudy heet, de herdenking van Trinta di mei aan om aandacht te vragen voor de emancipatie van Caribische gays.

Reportage over emancipatie van Caribische gays (bijdrage: Sam Jones)

Op de maandelijkse feestelijk thema-avond in Café Reality in Amsterdam is het een gezellige mix van gays, lesbo’s en bi’s. Anders dan in de meeste Nederlandse uitgaansgelegenheden aan de Reguliersdwarsstraat geen aparte clubs voor mannen en vrouwen. Want hier voelen zowel mannen als vrouwen zich thuis. Toch is het niet allemaal pais en vree in de Antilliaanse scene.

Gays voeren dezelfde strijd
Miss Kikki Boops lijkt op een prachtige zwarte vrouw a la Beyoncé of Tina Turner. Ze is niet echt van het zingen, maar meer van het verleidelijk dansen. Toch is al die schoonheid uiterlijke schijn ,want door haar familie op de eilanden wordt ze niet geaccepteerd. “Het was voor mij niet makkelijk om uit te komen als gay in een christelijke familie.” Ze vluchtte naar Nederland maar ze heeft het nog steeds moeilijk. Kikki/Aneudy is bang dat hij het contact met zijn familie verliest als hij vertelt dat hij op feesten optreedt als dragqueen. Op deze bijzondere herdenking van Trinta di mei viert hij zijn vrijheid.

Maar wat heeft die herdenking van de opstand, vandaag precies 45 jaar geleden, op Curaçao te maken met homo-emancipatie? Collin Edson vertelt dat bij de herdenking van Trinta di mei wordt stil gestaan bij het protest van zwarte arbeiders tegen lage lonen. “Ze pikten het niet meer en die strijd was in feite het begin voor veel structurele veranderingen op Curaçao.”

Collin vertelt er over in in een korte toespraak, er worden toepasselijke gedichten voorgedragen en ook de muziek is strijdbaar. “Wij gays voeren dezelfde strijd voor emancipatie tot de dag van vandaag”.

Know better, do better
In Café Reality dansen wat mannen met elkaar en aan de bar zitten twee jonge vrouwen. Ze beweren bij hoog en bij laag dat ze ‘van de mannenliefde zijn’. Even later zijn ze innig aan het dansen. In de Caribische cultuur ben je niet per se lesbisch, zegt een andere vrouw die ‘beide kanten op kan’. Volgens haar zijn er nog steeds mensen die heel bekrompen denken, terwijl het eigenlijk normaal is in de Antilliaanse en Surinaamse geschiedenis: op huisfeestjes dansen vrouwen met vrouwen. Dat was normaal en dat zie hier nog steeds. “When you know better, you do better!

Trinta di Mei
De Curaçaose Trinta di mei, de grote volksopstand die in 1969 ontstond uit een staking van Shell-arbeiders, wordt in Nederland niet officieel meer herdacht. En dat terwijl het vandaag, vrijdag 30 mei, precies 45 jaar geleden is. Het was een keerpunt in de verhoudingen op het eiland en in de bewustwording en emancipatie van Antillianen. Een rondgang langs bekende Antillianen in Nederland leert dat er geen herdenking van Trinta di Mei in Nederland is. Bij Glenn Helberg van het Caribisch Overlegorgaan (Ocan), John Leerdam voorheen PvdA-kamerlid en Ruben Severina van Splika, een stichting die het Papiaments promoot, is hierover niets bekend.

Door Sam Jones