Saeed Lourens (35) runt sinds een paar jaar op Bonaire de Nature Cooking School. Op een stuk grond net buiten Kralendijk verbouwt hij zijn eigen voedsel en brengt hij mensen samen om te koken en eten. Zijn missie is om mensen weer in contact te brengen met de natuur. “We staan er niet boven of naast,” zegt hij. “Ik wil laten zien hoe je met de natuur samen kunt leven en delen in de overvloed van de natuur.”
Saeed Lourens heeft een groene oase op het terrein van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) even buiten Kralendijk. Twee jaar geleden begon Lourens hier zijn Nature Cooking School. Hij toverde de droge, harde grond om tot een groen voedselbos. Aan een picknicktafel in de schaduw van een ruim veertig jaar oude tamarindeboom vertelt hij zijn verhaal.
De bescheiden Lourens, die vanwege zijn passie voor natuur en voedsel ook wel ‘Seed’ wordt genoemd, is geboren op Curaçao. “Maar ik vond Bonaire altijd al fijn. Ik kwam hier veel als kind en hield van de rust,” vertelt hij. Vier jaar geleden vestigde hij zich definitief op het eiland.
De groene oase van de Nature Cooking School. Foto Deborah Bremmer
Uit het schoolsysteem
Zijn loopbaan begon in het onderwijs. Lourens studeerde in Nederland en werkte als docent horeca en voeding op Curaçao. “Ik houd van lesgeven, maar niet van het schoolsysteem,” zegt hij. Vooral het werken met kinderen die liever buiten leerden dan in de klas, zette hem aan het denken. “Ik voelde steeds sterker dat ik iets anders wilde.”
Een belangrijk keerpunt komt in 2019, als hij een maand doorbrengt op Bali bij de New Earth Cooking School. “Daar draaide alles om verbinding: met jezelf, met de aarde en met elkaar,” vertelt hij. “Hun motto is ‘growing, cooking, healing’. Dan weet hij: dít is wat ik wil doen.” Al op de terugvlucht begint hij plannen te maken voor een vergelijkbare plek in het Caribisch gebied.
Op Curaçao lukt dit niet, maar als hij naar Bonaire verhuist, heeft hij deze droom nog helder voor ogen. Toch keert hij in eerste instantie terug naar het onderwijs. “Ik ben vader van drie kinderen. Soms wil je doen wat je heel leuk vindt, maar moet je doen wat je moet doen.” Een baan bij de Scholengemeenschap Bonaire biedt zekerheid en stabiliteit. Maar opnieuw merkt hij: ik wil uit het schoolsysteem.
Iets moois opbouwen
Wat op Curaçao niet lukte, lukt op Bonaire uiteindelijk wel. Sinds 2023 is de Nature Cooking School Bonaire een feit. Hier plant hij groente, fruit en kruiden, en scharrelen kippen rond voor eieren. Met zoveel mogelijk zelf geoogste en lokale producten bereidt hij de lekkerste, veelal plantaardige, maaltijden en leert hij bezoekers hoe zij dat zelf kunnen doen. “Ik maak nog geen grote winst, maar ik verdien genoeg om de huur te betalen. Dat is voor mij het belangrijkst. Ik doe nu iets wat ik leuk vind en waarmee ik iets moois opbouw voor de toekomst.”
Voedsel verbouwen op Bonaire is een uitdaging. Het eiland is warm en droog en de grond is hard. “Maar met de juiste methoden is het zeker mogelijk,” bewijst Lourens. “Een belangrijk principe is het bedekken van de bodem met organisch materiaal, dat beschermt tegen de zon, vocht vasthoudt en leven in de grond brengt in de vorm van bacteriën, schimmels en beestjes,” legt hij uit.
Het voedselbos is aangelegd volgens de methode van ‘syntropic agroforestry’, waarbij verschillende planten en bomen elkaar ondersteunen. Hogere bomen zorgen voor schaduw, terwijl andere soorten daarvan profiteren. Deze kennis leerde Lourens van Braziliaanse landbouwers. “Ik vind het belangrijk om die kennis weer door te geven.”
In het voedselbos
Lourens geeft een rondleiding door zijn voedselbos, waar de kolibri’s je om de oren vliegen. Hij laat alles zien: het groen, de hangmat waar hij op het heetst van de dag een dutje doet, het kippenhok. “Soms ga ik even bij ze in het hok zitten!”, vertelt hij lachend. Het is duidelijk dat hij in de tuin pas echt loskomt. Waar hij aan tafel nog wat schuchter is, vertelt hij in de tuin met enthousiasme en humor over zijn passie.
Hij kan het niet laten hier en daar gelijk wat bladeren te kappen, hoewel: “Het is altijd met een beetje pijn in m’n hart dat ik alle bladeren van mijn mooie bananenboom afhak. Maar het motto is: ‘chop and drop’. Net als in het echte leven: soms moet je loslaten wat je niet meer nodig hebt en ruimte maken voor iets nieuws om te groeien.”
Hoe enthousiast hij ook is over het werk in de tuin, het mooiste vindt hij de sociale kant van zijn werk. “Ik heb hier al veel vriendschappen gesloten. Ik heb nog niemand in dienst en run de kookschool nog helemaal zelf, maar ik heb wel veel mensen die komen helpen.
Daarnaast houd ik ervan om andere mensen met elkaar te verbinden. Als ze hier komen gaan ze zitten onder de tamarindeboom met een glas verse, ijskoude tamarindesap raken ze vanzelf aan de praat.”
