Op Curaçao is met diepe verslagenheid gereageerd op het overlijden van de gerenommeerde musicus, zanger en componist Norman Rudy Plaate. Hij overleed op 19 november 2026 op 89-jarige leeftijd. Muzikantenvereniging AMAK noemt hem ‘een van de meest invloedrijke figuren in de geschiedenis van de Antilliaanse muziek’.
Plaate werd op 5 februari 1937 geboren op Curaçao en bouwde een muzikale carrière op die meer dan vier decennia omspande. Als componist van meer dan 400 muziekwerken, voornamelijk in het Papiaments, ‘heeft Plaate een beslissende bijdrage geleverd aan de emancipatie en waardering van het Papiaments als literaire en muzikale taal’, aldus AMAK.
Zijn muzikale repertoire was veelzijdig. Hij componeerde onder meer walsen, tumba’s en mazurka’s. Verschillende van zijn composities, waaronder ‘Mi ke Sa’, ‘Birgen di Ararat’, ‘Felisidat’, ‘Atardi’ en ‘Perlitas’, behoren tot het culturele erfgoed van Curaçao en het Caribische deel van het Koninkrijk der Nederlanden.
Zijn werk kenmerkt zich door een combinatie van lyriek, maatschappelijke observaties en een diepe liefde voor zijn eiland en zijn bevolking. Operazangeres Tania Kross omschrijft zijn muziek als onderdeel van het culturele DNA van Curaçao.
De zingende groenteboer
Het leven van Plaate werd vastgelegd in de documentaire Atardi – The Life of Curaçao’s Musical Genius Rudy Plaate, van filmmaker Selwyn de Wind. De documentaire, die in 2020 werd uitgebracht, schetst aan de hand van archiefbeelden en gesprekken met familieleden, vrienden en collega-muzikanten een intiem portret van de Curaçaose muzieklegende.
Plaate kende ook buiten de muziekwereld een bijzonder levensverhaal. Als jongen verkocht hij kokosnoten in de straten van Willemstad. Later bouwde hij een bestaan op als ondernemer, verbouwde hij groenten en werd hij tenniskampioen van Curaçao. Ook gaf hij tennisles.
Zijn bijnaam, ‘De zingende groenteboer’, dankte hij aan zijn werkzaamheden in de groentehandel. Maar muziek bleef zijn grote passie. Filmmaker Selwyn de Wind vertelde daarover bij de presentatie van de documentaire: ‘Hij had altijd zijn accordeon bij zich. Die lag gewoon in de achterbak van zijn auto. Hij maakte met iedereen muziek.’
Leven met Alzheimer
De Wind volgde Plaate gedurende vijf jaar voor de documentaire. De film brengt niet alleen zijn muzikale carrière en levensverhaal in beeld, maar laat ook zien hoe hij geleidelijk achteruitging door dementie.
Zangeres Izaline Calister kwam als jong meisje iedere zondag bij Plaate om te repeteren. In gesprek met de NOS vertelde ze over de laatste periode van zijn leven. Hoewel hij haar door zijn ziekte niet meer herkende, bleef zijn muziek in zijn geheugen aanwezig. ‘Door zijn alzheimer herkende hij me niet meer, maar zijn eigen liedjes kende hij nog wel. Zodra hij muziek hoorde, leefde hij direct op’, aldus Calister.
In 2014 ontving Plaate de Tapushi Literario als erkenning voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan het Papiaments en de cultuur van Curaçao. AMAK laat in een reactie weten: ‘Met zijn overlijden verliest Curaçao niet alleen een uitmuntend artiest, maar ook een kroniekschrijver van zijn tijd, een leermeester en een ambassadeur van onze culturele identiteit. AMAK zal zijn nagedachtenis eren door zijn muzikale werk te blijven bevorderen, behouden en uitdragen voor toekomstige generaties.’



