Foto: Laura Bijnsdorp

PHILIPSBURG – Veel mensen zijn nog steeds op zoek naar een woning op Sint-Maarten, nadat orkaan Irma in september over het eiland raasde. Zoals Patricia Buntin. Zij verblijft nu al twee maanden in een crisisopvang, met haar moeder en dochtertje van acht jaar. “Veel families verkeren in dezelfde omstandigheden als ik, of erger.”

Hoeveel mensen op Sint-Maarten zonder woning zitten is twee maanden na de orkaan nog niet duidelijk. Het Ministerie van Volksgezondheid, Sociale Ontwikkeling en Arbeid (VSA) en het ministerie van Sociale Huisvesting (VROMI) verzamelen nog steeds informatie.

Volgens de eerste schattingen van het Rode Kruis vlak na Irma, zijn er 14.000 woningen beschadigd door de orkaan. Maar omdat veel mensen bij familie verblijven zijn er nog geen harde cijfers.

De woning van Patricia werd tijdens de orkaan vernield. “De eerste dagen sliepen we in onze auto. Daarna bleven we bij vrienden, maar die moesten ook voor veel andere familieleden en vrienden zorgen.” Via kennissen kwam Patricia in contact met de opvang die haar en haar familie opnam.

De moeder van Patricia verzamelt spullen in de keuken van hun vernielde woning. Foto: Laura Bijnsdorp

Noodopvang
De Dr. J. Stichting opende het Dr. J. Crisisopvang in 2015. “Dit soort faciliteiten zijn nodig op het eiland, zelfs vóór Irma”, zegt de oprichter Judith Arndell, die als klinisch psycholoog op Sint-Maarten werkt. De enige crisisopvang van het eiland kan het hoofd boven water houden omdat het gefundeerd worden door de vijf oprichters en met donaties, en zij niet afhankelijk zijn van subsidie van de overheid.

De tijdelijk woningen van de opvang hebben twee slaapkamers, een keuken en een woonkamer. Er kunnen twaalf personen maximaal twaalf weken verblijven. Leden van de stichting zorgen er ook voor dat de bewoners voldoende voedsel, kleding, en bijvoorbeeld begeleiding in het budgetteren krijgen.

De dochter van Patricia in een van de verwoeste kamers. Foto: Laura Bijnsdorp

Hoe nu verder?
“Mijn moeder woonde al veertig jaar in het huis dat we nu kwijt zijn”, zegt Patricia. De woning was niet verzekerd. Met nog maar twee weken te gaan in de opvang, hoopt Patricia genoeg bouwmateriaal en mankracht te verzamelen om tenminste twee kamers van hun huis te repareren.

“Het is moeilijk om te bedenken hoe we nu verder moeten. De opvang heeft ons even de ruimte gegeven om bij te komen”, zegt Patricia dankbaar. “Zoveel mensen die ik ken verblijven bij familie, vrienden en buren. Zeven van de tien woningen in mijn buurt zijn beschadigd door de storm.”